Zvuči kao zaplet za Marvelov film, samo što ovde nema magičnih rukavica, superjunaka, ni Džoš Brolina. Naučnici su izračunali da bi prepolovljavanje ljudske populacije tokom narednih 200 godina moglo da učini planetu znatno održivijom, pre svega smanjenjem prekomerne potrošnje resursa.
Dodajte Trender.media kao preferirani izvor i vidite naše vesti na vrhu Google pretrage.
Dodaj kao preferirani izvorU holivudskom hitu Avengers: Infinity War iz 2018. godine, „Ludi Titan“ Tanos, kojeg igra Džoš Brolin, jednim potezom prstiju prepolovljava populaciju univerzuma. Uz pomoć mistične „Rukavice beskraja“, on želi da zaustavi patnju koju, prema njegovom uverenju, izaziva prenaseljenost.
Broj prepoloviti za 200 godina
Sada istraživači iznose sličnu ideju, samo bez trenutnog istrebljenja polovine života u svemiru. Prema njihovim procenama, kada bi se broj stanovnika Zemlje postepeno prepolovio tokom oko 200 godina, mogli bismo da smanjimo negativne posledice ljudskog prisustva na planetu, od gubitka divljih životinja do emisija ugljenika.
Naučnici tvrde da je čovekovo nekontrolisano korišćenje resursa Zemlje dovelo do niza ekoloških posledica, od gubitka biodiverziteta do klimatskih promena.
Veličina ljudske populacije snažno je povezana sa gubitkom biodiverziteta, potrošnjom resursa i nivoom zagađenja, navode istraživači u studiji objavljenoj u časopisu Sustainable Development, koju prenosi britanski Independent.
Uticaj na ekosisteme planete postao je ogroman i neodrživ
Istovremeno, poslednjih nekoliko stotina godina donelo je dramatičan napredak u očekivanom životnom veku, kvalitetu života, smanjenju smrtnosti dece i siromaštva, kao i širem pristupu obrazovanju i ljudskim pravima.
Sve to dovelo je do ogromnog rasta svetske populacije, sa oko dve milijarde ljudi tokom 1920-ih na današnjih približno 8,3 milijarde.
„Naš kolektivni uticaj na ekosisteme planete postao je ogroman i neodrživ“, pišu naučnici.
Prema procenama, broj stanovnika sveta trenutno raste za oko 0,85 odsto godišnje.
Problem nije samo u broju ljudi, već i u tome koliko trošimo. Istraživači navode da stanovnici zemalja sa visokim prihodima u proseku troše oko 13 puta više energije po stanovniku nego ljudi u zemljama sa niskim prihodima.
Naučnici upozoravaju da stalni rast populacije i potrošnje resursa nije u interesu budućih generacija.
„Globalne probleme životne sredine izazivaju ljudi, ništa drugo“, navode oni, dodajući da je „blago preokretanje rasta populacije bolji put“.
Manje ljudi, ali i bogatije države?
Istraživači smatraju da bi postepeni pad broja stanovnika mogao da poboljša i ekonomsku dobrobit pojedinih država.
Kao argument navode da su mnoge zemlje sa opadajućom populacijom istovremeno beležile rast BDP-a po stanovniku, veću participaciju radne snage i rast realnih zarada.
Kao primer izdvajaju indijsku saveznu državu Keralu, koja je pre tri decenije usporila rast populacije kroz bolje obrazovanje, osnaživanje žena, kasnije stupanje u brak i široku dostupnost dobrovoljnog planiranja porodice.
Rezultat? Kerala je, prema istraživačima, od „jedne od najsiromašnijih postala jedna od najprosperitetnijih indijskih država“.
Drugim rečima, nije potrebno da se pojavi Tanos i jednim potezom izbriše četiri milijarde ljudi. Postoji i znatno manje dramatičan način. Obrazovanje, ekonomski razvoj, veća prava žena i dostupna kontracepcija mogu prirodnim putem dovesti do manjeg broja rođenih.
Četiri milijarde ljudi do 2200. godine?
Istraživači procenjuju da bi usporavanje rasta, a zatim i postepeno smanjenje svetske populacije na oko četiri milijarde ljudi ili manje do 2200. godine, moglo da dovede do znatno održivije planete.
Takav scenario, tvrde oni, doneo bi čitav niz koristi: obnovu staništa i očuvanje divljih vrsta, smanjenje emisija gasova sa efektom staklene bašte i drugih zagađivača, manje sukoba oko resursa i smanjenje globalnog siromaštva.
„Skromnija populacija – postepeno smanjenje broja ljudi na četiri milijarde do 2200. godine – zaštitila bi prirodno nasleđe Zemlje, uključujući njena divlja staništa, divlje vrste i klimu. Takav svet nam je nadohvat ruke“, zaključuju naučnici.
Naravno, postoji jedna sitnica. Ne postoji nikakav prekidač kojim čovečanstvo može da smanji populaciju za polovinu, a da pritom izbegne katastrofu. Upravo zato istraživači ne zagovaraju Tanosov model, već dugoročan pad nataliteta kroz obrazovanje, osnaživanje žena i bolji životni standard.
Dakle, ako je cilj održiva planeta, naučnici ne predlažu da nestane polovina čovečanstva. Predlažu da nas jednog dana jednostavno bude manje i da do toga dođemo dovoljno polako da niko ne mora da traži superjunaka sa ljubičastom bradom.
